İki gündür sana yazıyorum. Belki de ilk kez birine bunca dökülüyor kelimelerim. Bir kaldırıma sığamıyorum düşünebiliyor musun? Basit kelimeleri türetiyorum sürekli. Türkçe bana küfür yağdırıyor. O da tuhaflaştı bu günlerde...
Bugünlerde bir biçimsiz oldum; çoraplarım elimde biniyorum minibüse...
Garip bir adam oldum yani.
Koltukaltları kokan kadınlarla karşılaşıyorum sürekli. Burun deliklerimi yakıyorlar. Bugün bir öğrenciyi düşerken yakaladım. Utandı. Düşmek de normal aslında. Hiç düşmemek kadar...
İşler yoğunlaştı mı ayağa kalkıyorum. Aptal aptal gülümsüyorum etrafa. Bir nedeni yok yalnızca öptüm deyişi geliyor aklıma Küçük İskender'in ve bir anda şiir çekiyor canım. Bugün de acıktım.
En son şiirimi seni ve beni hayal ederek yazdım. Bu ilk kez yaptığım bir şeydi. Gizlice seviştim seninle haberin olmadı. Sonra kelimeler hiç susar mı ele verdi kendini...
Çok rahatım sana karşı. Halbuki ben hiç böyle olmamıştım. Fazla alıştım cesarete...
Bırakmaya cesaretim yok desem inanır mısın?
Günleri tahrik ediyorum sürekli,bugünlerde ay'ın 16'sını çekiyor canım. Mahlas olan aşklara gebe şairler ve şiirler...
Tek bir mısra var aklımda senin deyiminle 'kalbinden öptüm.'
Küçük İskender aşklara bir kılıf uydururken...
İlk Erkek Çocuğu'na
